Σε ανακοίνωση με τίτλο «Υποτίθεται “άγιο” φως: Όνειδος και ασυνέπεια» η Ένωση Άθεων μεταξύ άλλων θέτει ερωτήματα για το αν πρόκειται για μια σκανδαλώδη δαπάνη και επιπρόσθετα προσβλητική για την νοημοσύνη των σκληρά φορολογούμενων πολιτών μιας πρακτικά χρεωκοπημένης χώρας αλλά και για το εάν είναι είναι οπισθοδρομικό και υποτιμητικό για χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να είναι η μόνη που υποδέχεται επίσημα την τουριστική ατραξιόν κάποιου πατριαρχείου στην Μέση Ανατολή.

Ολόκληρη η ανακοίνωση:

Υποτίθεται “άγιο” φως: Όνειδος και ασυνέπεια.

Τα τελευταία χρόνια κάθε Σάββατο πριν την Κυριακή του χριστιανικού Πάσχα μεταφέρεται αεροπορικώς στην Ελλάδα το λεγόμενο «άγιο φως» από την Ιερουσαλήμ και γίνεται δεκτό με τιμές αρχηγού κράτους.

Πρόπερσι, όπως και τα προηγούμενα χρόνια, αποστείλαμε ερωτήματα προς τα εμπλεκόμενα υπουργεία σχετικά με το κόστος αυτής της παράλογης πολυτέλειας για τους ήδη σκληρά δοκιμαζόμενους φορολογούμενους Έλληνες πολίτες. Με ικανοποίηση είδαμε μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης να προβληματίζεται και μια ομάδα βουλευτών να ανταποκρίνεται υποβάλλοντας σχετική ερώτηση, δυστυχώς μόνο για το 2015 και χωρίς να συμπεριλαμβάνεται στους αποδέκτες της (όπως στο δικό μας ερώτημα) το υπουργείο που οφείλει να γνωρίζει τις απαντήσεις, το υπουργείο Οικονομικών.

Στην ερώτηση αυτή τέθηκαν προβληματισμοί που έθιγε και η δική μας ερώτηση όπως:

– το γεγονός να αποτελεί “όψιμη και αποκλειστικά Ελληνική και προκλητικά δαπανηρή ιδιοτυπία” μια τέτοια μεταφορά («κανένα από τα κράτη με μεγάλο ποσοστό ορθόδοξων πιστών δεν ναυλώνουν αεροσκάφος για τη μεταφορά του α.φ. ούτε το υποδέχονται ως αρχηγό κράτους.»),

– που δεν “συνιστά ούτε θρησκευτική υποχρέωση, ούτε καν μακραίωνη παράδοση”

καθώς και αυτό που επιτάσσει η κοινή λογική:

– η μεταφορά υποτίθεται αγίου φωτός και λειψάνων “με τιμές αρχηγού κράτους αφενός απαντώνται μόνο σε θεοκρατικά κράτη και αφετἐρου μπορούν να λογιστούν ως περιττές δαπάνες που δεν αρμόζουν στις δύσκολες οικονομικές καταστάσεις στις οποίες βρίσκεται η χώρα”.

Οι απαντήσεις (όσες δόθηκαν) από τα υπουργεία, μόνο ικανοποιητικές δεν μπορούν να θεωρηθούν:

– το Υ.ΕΘ.Α. δεν ενδιαφέρθηκε να απαντήσει.

– το ΥΠ.ΕΞ., λακωνικότατο, αξιοποίησε την αδυναμία της ερώτησης να αφορά μόνο την χρονιά του 2015 χωρίς να κάνει καμία αναφορά στα παράπλευρα κόστη. Δήλωσε δε αναρμόδιο για κατάργηση ή μη “εθίμων” (μέσα σε εισαγωγικά) του κράτους.

– το τότε Υ.ΠΟ.ΠΑΙ. δήλωσε πως δεν έχει εμπλοκή με το ζήτημα και πως: “Ο διαχωρισμός Εκκλησίας-Κράτους αποτελεί στρατηγικό στόχο της κυβέρνησης αλλά είναι διαδικασία μακρόχρονη και σύνθετη και απαιτεί συνετούς χειρισμούς” χωρίς περαιτέρω διευκρινίσεις.

– (Σημειώνεται πάλι και με έμφαση πως θα έπρεπε να ερωτηθεί και το Υπουργείο Οικονομικών και για όλη την περίοδο για την οποία το Ελληνικό Δημόσιο σπαταλά πόρους χωρίς μάλιστα ουσιαστικό αποτέλεσμα για τους πολίτες).

Πέρυσι, αποστείλαμε και πάλι ερωτήματα, πληρέστερα όπως πάντα, σε σχέση με τα οποία τοποθετήθηκαν μόνο δύο εξωκοινοβουλευτικά κόμματα.

Επιπλέον, πέρυσι, χωρίς καν να τηρηθεί οιοδήποτε πρόσχημα και ξεπερνώντας κάθε όριο πρόκλησης, το καντήλι-αρχηγός κράτους ταξίδεψε με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος συνοδευόμενο από δύο υπουργούς της κυβέρνησης και άλλους αξιωματούχους.

Κι όμως, δεν υπήρξε πραγματική αντίδραση από τον πολιτικό κόσμο, γιατί αλήθεια;

Δεν πρόκειται για μια σκανδαλώδη δαπάνη, και επιπρόσθετα προσβλητική για την νοημοσύνη των σκληρά φορολογούμενων πολιτών μιας πρακτικά χρεωκοπημένης χώρας;

Δεν είναι οπισθοδρομικό και υποτιμητικό για χώρα-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να είναι η μόνη που υποδέχεται επίσημα την τουριστική ατραξιόν κάποιου πατριαρχείου στην Μέση Ανατολή;

Δεν θεωρούνται τα παραπάνω, εξαιρετική ευκαιρία για κριτική και αντιπαράθεση σε όρους οικονομίας και γοήτρου της χώρας στο εξωτερικό και αν όχι ποιός ο λόγος;

Σήμερα, δύο εβδομάδες πριν επαναληφθεί αυτός ο εξευτελισμός της Ελληνικής Πολιτείας, απευθύνουμε ερωτήματα και έκκληση στις κοινοβουλευτικές ομάδες, δηλαδή την νομοθετική εξουσία:

– Υπάρχουν περιθώρια ενεργειών που θα μπορούσαν να αναληφθούν άμεσα και σε διακοινοβουλευτικό επίπεδο και τα οποία θα αναδείξουν το πνεύμα συνεργασίας μεταξύ των κομμάτων και το πόσο πραγματικά αυτά ενδιαφέρονται για τον εκσυγχρονισμό της Ελληνικής Πολιτείας και την ευημερία των πολιτών;