29 Αυγούστου 2022, 19.30μ.μ στο Ιόνιο Κέντρο Τεχνών και Πολιτισμού

design credits: Ioystini Drakoulakou

”Aυτή η παράσταση είναι το αποτέλεσμα ενός έργου, του οποίου ο κύριος σκοπός ήταν να συλλέξει ήχους που αντιπροσωπεύουν το νησί της Κεφαλονιάς, από εκφράσεις της φύσης έως τις ανθρώπινες παραδόσεις, και να τους ενσωματώσει σε μινιμαλιστικές μουσικές συνθέσεις. Αυτή η δημιουργική προσέγγιση λαμβάνεται για να δημιουργηθεί μια διαλογιστική ηχητική εμπειρία, σκοπός της οποίας είναι να αναδείξει την εκπεφρασμένη ταυτότητα του νησιού μέσω μιας «καλλιτεχνικής αποθήκης ήχων».

Το ηχητικό τοπίο που προκαλείται σε αυτή τη συλλογή προορίζεται να αντλήσει έμπνευση από τους ήχους περιπάτου, όπου τα αυτιά μας εκτίθενται σταδιακά σε κάθε ήχο γύρω μας και των οποίων ο κύριος στόχος είναι να διεγείρουν μια ενεργητική εμπειρία ακρόασης μέσα και προς το περιβάλλον.

Σε αυτή την παράσταση, οι ήχοι που παρουσιάζονται είναι αντιπροσωπευτικοί για το νησί της Κεφαλονιάς και περιλαμβάνουν μια πλήρη γκάμα παραλλαγών τοπίου, από αγροτικό σε παραδοσιακό, από αστικό σε βιομηχανικό, και επεξεργάζονται σκόπιμα για να δημιουργήσουν ένα κομμάτι ηχητικής τέχνης. Δεν προορίζονται να είναι καθαροί ήχοι ούτε διαχωρισμένοι από τους ήχους ανθρωπογενών δραστηριοτήτων του νησιού. Τα τελευταία είναι σήμερα εμφανή στα περισσότερα μέρη και δύσκολα μπορούν να διαχωριστούν από το φυσικό περιβάλλον, κάνοντας τον ήχο του νησιού να γίνει μέρος μιας μη αναστρέψιμης ανθρωπογενούς δράσης.

Οι μουσικές συνθέσεις και οι αυτοσχεδιασμοί που διασπούν την ηχητική απόδοση είναι εμπνευσμένες από τη μινιμαλιστική παράδοση.Η μινιμαλιστική μουσική χαρακτηρίζεται συνήθως από επαναλαμβανόμενα μοτίβα, φράσεις ή ρυθμούς, εκτεταμένους ήχους και σύμφωνες αρμονίες. Η μινιμαλιστική προσέγγιση της μουσικής χαρακτηρίζεται από ένα μη αφηγηματικό σύστημα, που προσκαλεί ή καλεί τον ακροατή να επικεντρωθεί στη διαδικασία ή τις φάσεις της μουσικής σύνθεσης ή της παρτιτούρας και ενθαρρύνει και προάγει την ενεργητική ακρόαση αντί να χρησιμεύει ως απλό σκηνικό για άλλες δραστηριότητες. (Μέγκαν Ράιχ).

Η μινιμαλιστική μουσική εστιάζει επίσης στον αυτοσχεδιασμό, τους μη ορχηστρικούς ήχους, τους μη χορογραφημένους ήχους ή τους επαναλαμβανόμενους βρόχους, που ακολουθούν ένα μοτίβο αλλά όχι απαραίτητα μια κλίμακα.Η μινιμαλιστική στατικότητα των συνθέσεων στην ερμηνεία υποδηλώνει κυκλικές, ομόκεντρες εικόνες σε συνδυασμό με τους ήχους του τοπίου και προορίζονται να παράγουν ένα είδος «υπνωτικής κατάστασης» δημιουργώντας μια διαφορετική αίσθηση του χρόνου, όπου το κοινό ακούει τις πιο μικρές λεπτομέρειες και αλλαγές στο μοτίβο.

Η σκόπιμη εμπλοκή των ακουστικών μας αισθήσεων μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε πού βρισκόμαστε σε μια συγκεκριμένη στιγμή και μας απομακρύνει προσωρινά από τον συνεχή θόρυβο που παράγεται από το αδιάκοπο ρεύμα σκέψεων του μυαλού μας, συντονίζοντας μας σε έναν διαλογιστικό, ιερό χώρο, όπου μπορούμε να παρατηρήσουμε την πραγματικότητα από μια διαφορετική άποψη και βίωση μιας θετικής απόσπασης του εγώ. Το κράτημα του εγώ μας κρύβεται πάντα (ειδικά στις δυτικές κοινωνίες), εμποδίζοντάς μας να έχουμε επίγνωση του παρόντος χρόνου και χώρου στον οποίο βρισκόμαστε και να μην επωφεληθούμε από την κατάσταση ηρεμίας που προκύπτει από αυτή τη συνειδητή κατάσταση.

Ως μια σύνθεση τέχνης για συγκεκριμένο χώρο, αυτό το έργο σκοπεύει επίσης να συμβάλει στην πολιτιστική κληρονομιά του νησιού, δημιουργώντας μια αποθήκη χαρακτηριστικών ήχων που μπορούν να ακουστούν μόνο στην Κεφαλονιά, σε μια μεγάλη ποικιλία τοπίων, καθώς επίσης κινώντας ευαισθητοποίηση για πιθανά περιβαλλοντικά ζητήματα”.

Giulia Gallina.

ANCIENT VOICES