Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

Kefalonia News | May 18, 2022

Scroll to top

Top

ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΑΓΜΑ Η ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΩΝ

ΜΕΓΑΛΟ ΠΡΑΓΜΑ Η ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΩΝ
KefaloniaNews

ΑΤΙΜΟ ΠΡΑΓΜΑ ΟΙ ΑΣΤΗΡΙΧΤΕΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ

Θα’λεγα ότι άρχισε μια συζήτηση για το Μουσείο «Γεράσιμου Σκλάβου», για να δημιουργήσουν θέμα (;) για τις καθυστερήσεις αλλά και για θέματα που άπτονται της αντιπολίτευσης προς τον Δήμαρχο. Λες και δεν υπάρχουν άλλα θέματα που να μπορείς να «κολλήσεις» τον Δήμαρχο στον τοίχο.

Αλλά ας προσπαθήσουμε να κοιτάξουμε το θέμα από μια άλλη «οπτική» γωνία.

Θέλοντας λοιπόν, ο δήμαρχος Αργοστολίου να ενημερώσει τους πολίτες ότι στις 26 Απριλίου υπογράφτηκε η σύμβαση για τον τεχνικό σύμβουλο του έργου για το λεγόμενο «Μουσείο Σκλάβου», έγραψε στο σχετικό Δελτίο Τύπου ότι έτσι ξεκινά ένα σπουδαίο έργο, ότι  «καλύπτεται ένα χρόνιο αίτημα των κατοίκων αλλά και της ευρύτερης περιοχής των Ιονίων για τη λειτουργία ενός εικαστικού εργαστηρίου – εκθετηρίου προς τιμή του μεγάλου καλλιτέχνη Γεράσιμου Σκλάβου». Καλώς!!!

Έγραφε επίσης ότι έτσι αρχίζει να υλοποιείται «μια οραματική κίνηση που ξεκίνησε από την αγορά του κτιρίου από τον Δήμο Αργοστολίου από τον τότε Δήμαρχο Γιώργο Τσιλιμιδό και με την επίμονη προσπάθεια της Δημοτικής Αρχής γίνεται πραγματικότητα σε μια χρονική στιγμή δύσκολη».

Εδώ είμαστε……..

Τι ήθελε και τα έγραφε αυτά; Αμέσως άρχισε ένας θόρυβος εκκωφαντικός, ένας διάλογος ή μάλλον ένας σφοδρός αντίλογος και μια δυνατή πολεμική, χωρίς να λείπουν οι ειρωνείες, οι «μπηχτές» και άλλα παρόμοια. Στο «διάλογο» αυτό συμμετείχαν όλοι (εδώ είναι το περίεργο) ακόμα και ο Γενικός Γραμματέας του Δήμου Αργοστολίου Νίκος Φραντζής, εκπρόσωποι δημοτικών παρατάξεων, έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα αλλά και διοικητικοί παράγοντες του Δήμου.

Κανείς σκεπτόμενος σωστά δε θα διαφωνήσει ότι πρέπει να τιμηθεί στο νησί καταγωγής του ο μεγάλος Κεφαλονίτης γλύπτης Γεράσιμος Σκλάβος. Κανείς δε θα είχε αντίρρηση να δημιουργηθεί ένα Μουσείο Γερ. Σκλάβου στην Κεφαλονιά.

Όμως ας θυμηθούμε κάποια γεγονότα, (σε παρελθόντα χρόνο).

Θετικά είχε δεχτεί η τοπική μας κοινωνία πριν πολλά χρόνια την πρωτοβουλία του τότε δήμαρχου Αργοστολίου Γιώργου Τσιλιμιδού να περιέλθει το κτήριο της Τράπεζας της Ελλάδος στο Δήμο, προκειμένου να μετατραπεί σε Δημοτική Πινακοθήκη. Προσέξτε, γι’ αυτό είχε πάρει σχετικό δάνειο, που ακόμα το πληρώνουν οι δημότες.

Όταν όμως ο πρώην δήμαρχος Αλέξανδρος Παρίσης αποφάσισε και μετέτρεψε εκείνο το εμβληματικό κτίριο σε δημαρχείο, ομολογώ ότι  δε θυμάμαι να διαμαρτυρήθηκε τότε ούτε ο σημερινός αντιδήμαρχος και τότε απερχόμενος δήμαρχος Γ. Τσιλιμιδός, ούτε ο σημερινός δήμαρχος Θ. Μιχαλάτος, ούτε ο σημερινός γενικός γραμματέας του Δήμου Νικ. Φραντζής. Με τη σιωπή τους αποδέχτηκαν την ….… ιεροσυλία. Και τώρα, κατόπιν εορτής,  έρχεται ο Νίκος Φραντζής και μιλάει για εκείνο το «πραξικόπημα».

Τότε, όταν ετοιμάζονταν τα «πολυτελή δημαρχιακά γραφεία …στα οποία μπαινόβγαιναν οι σημερινοί επικριτές!», όπως γράφει ο Ν. Φραντζής, πού ήταν ο ίδιος, ώστε με το κύρος που πράγματι διέθετε, και οι άλλοι υποστηρικτές του «Μουσείου Σκλάβου» να ανατρέψουν εκείνη την κατάσταση;

Τότε μόνο μια φωνή – ναι, μόνο μια φωνή διαμαρτυρίας υψώθηκε. Και όχι από κάποιους υψηλόβαθμους παράγοντες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Όλοι είχαν σωπάσει.

Φωνή διαμαρτυρίας υψώθηκε από έναν απλό πολίτη, έναν βέβαια ενεργό πολίτη, το γνωστό μας φιλόλογο και ιστορικό Πέτρο Πετράτο. Αξίζει να θυμηθούμε τι έγραψε τότε. Και το γράφω, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτούς και αυτά που γίνονται την ώρα που πρέπει να γίνονται και όχι κατόπιν εορτής.

Να τι έγραφε τότε ο Πέτρος Πετράτος το Δεκέμβρη του 2010 στη σύντομη αλλά έντονη παρέμβασή του με τον τίτλο «Διαμαρτύρομαι»:

«Διαμαρτύρομαι για ό,τι γίνεται και όπως γίνεται στο κτήριο της Τράπεζας της Ελλάδας.
Θυμώνω με τη στάση των αιρετών όλων των πλευρών, και απερχομένων και εισερχομένων.
Ντρέπομαι για το έλλειμμα ηθικής και σεβασμού, που χαρακτηρίζει τους εμπλεκόμενους στο πρωτοφανές τούτο πραξικόπημα.
Λυπάμαι για την άδοξη κατάληξη ενός οράματος.
ΣΗΜΕΩΣΗ 1: Έστω κι έτσι, το κτήριο της Τράπεζας της Ελλάδας πρόλαβε και λειτούργησε ως … Πινακοθήκη, αφού μέσα από τα τρέχοντα γεγονότα απεικονίστηκαν ευδιάκριτα προθέσεις και δυνατότητες, σκέψεις και συναισθήματα, πρόσωπα και πράγματα.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ 2: Πιστεύω ότι μετά από αυτή την κατάληξη δεν υποχρεώνονται οι δημότες να συμβάλουν στην αποπληρωμή του δανείου».

Τα είπε τότε ο Πέτρος Πετράτος ….. «χύμα και τσουβαλάτα»!

Αλλά τότε  η φωνή του Π. Πετράτου ήταν «φωνή βοώντος εν τη ερήμω» …

Πάντως, φαίνεται να επιβεβαιώνεται η τότε πρόβλεψή του: το όραμα για Πινακοθήκη έχει λήξει άδοξα. Αυτό δε σημαίνει βέβαια – για να μην παρεξηγηθούμε – ότι δεν πρέπει να τιμηθεί ο γλύπτης Γερ. Σκλάβος.

Το κτήριο όμως αγοράστηκε για συγκεκριμένο σκοπό, που εξακολουθεί, όπως γράφει ο Ν. Φραντζής, να «υφίσταται μέχρι και σήμερα», αλλά που δεν υλοποιείται πια, και ο δήμαρχος Μιχαλάτος σταμάτησε να αγωνίζεται για την υλοποίηση της προεκλογικής του δέσμευσης. Επομένως, το όραμα έληξε… Γιατί άλλο «Πινακοθήκη» και άλλο «Μουσείο Σκλάβου». Ελληνικά μιλάμε…

Σπύρος Αλεβιζόπουλος……