♦ Θα ξεκινήσω με μια πληροφορία τελευταία στιγμής.
♦ Σήμερα ο Δήμαρχος θα πάει στον Πόρο για την γενική συνέλευση για τον Βιολογικό.
♦ Τουλάχιστον ενημέρωση το kefalonia News δεν έχει.
♦ Έχω γράψει πολλές φορές ότι «εσωτερική» ενημέρωση δεν έχω από οποιοδήποτα «σάλα» δημόσιου χώρου.
♦ Πιστεύω να καταλαβαίνετε.
♦ Αυτά προς το παρόν.
♦ Διαβάζοντας φίλοι μου τις εφημερίδες.
♦ Ακούγοντας το ραδιόφωνο, κοιτάζοντας την τηλεόραση, ερμηνεύοντας τις δηλώσεις των πολιτικών, των επιχειρηματιών, των ανθρώπων του πολιτισμού.
♦ Δεν μπαίνεις καν στο ερώτημα να διακρίνεις το αληθινό από το ψεύτικο: είναι τα περισσότερα, αν όχι και όλα, ψέματα.
♦ Τίθεται λοιπόν το πρόβλημα να δούμε με ποιο τρόπο οι διάφορες εκδηλώσεις του ψεύδους αντιστοιχούν στην πραγματικότητα, να μελετήσουμε τους διάφορους τρόπους της τέχνης αλλοίωσης της πραγματικότητας.
♦ Βέβαια αυτή η τεχνική υπάρχει ήδη.
♦ Εδώ και καιρό την γνωρίζουν οι ιστορικοί που ερμηνεύουν τα όποια ντοκουμέντα∙ για τους διπλωμάτες είναι καθημερινή πρακτική.
♦ Σήμερα όμως έχουμε την αίσθηση ότι αναγκαστικά γίνεται κάθε μέρα τέχνη για τους πάντες, απ’ τη στιγμή που σχεδόν ολόκληρη η δημόσια και κοινωνική ζωή κινείται μέσα στο ψεύδος, αναπνέει το ψεύδος.
♦ Ο θόρυβος και τα σενάρια που ακούγονται για τις συντάξεις κυριολεκτικά έχουν τρελάνει τους πάντες.
♦ Όχι μόνο τους συνταξιούχους.
♦ Ποια είναι η λύση;
♦ Πως θα ξεφύγουμε από ένα καθημερινό πνευματικό …bullying.
♦ Έχει παραγίνει η κατάσταση.
♦ Το ζω καθημερινά φίλοι μου ψάχνοντας να βρω την «είδηση».
♦ Την είδηση για να μπορέσω να βοηθηθώ στο γράψιμο μου.
♦ Γίνεται «πόλεμος» κυριολεκτικά της αλήθειας με το ψέμα.
♦ Η Ν.Δ. ανακοίνωσε τα αποτελέσματα, των εσωκομματικών διαδικασιών.
♦ Των μοναδικών υποψήφιων.
♦ Δεν υπήρχαν άλλοι υποψήφιοι (;)
♦ Γιατί όμως;
♦ Τι συμβαίνει στη (τοπική) Νέα Δημοκρατία;
♦ Κι όμως η «Μεγαλοπιασμένη» Μαρία Σπυράκη, όπως φαίνεται από όσα είπε στην εκπομπή «Καλημέρα» με τον Γιώργο Αυτιά.
♦ Νιώθει τόση μεγάλη σιγουριά ότι….
♦ «Είμαστε το μεγαλύτερο κόμμα στην Ευρώπη με ενεργά μέλη»…
♦ Τώρα, που είναι η αλήθεια και που το ψέμα, ή υπερβολή αν θέλετε.
♦ Είναι δυνατόν κοτζάμ Κεφαλονιά να διορίζουν τους προέδρους και τα μέλη.
♦ Αντί να εκλέγονται;
♦ «Ως μοναδικοί υποψήφιοι ανακηρύχθηκαν:», λέει το δελτίο τύπου.
♦ Πάει για διάλυση η Ν.Δ. εδώ τοπικά;
♦ Έχει γίνει ένα μπάχαλο με όλη τη σημασία της λέξης.
♦ Ο ένας δεν μιλάει στον άλλον.
♦ (Καημένη Γιάννα που έμπλεξες).
♦ Τέλος πάντων……
♦ Δημοσιογραφικό ενδιαφέρον για όλ’ αυτά, έτσι;
♦ Ελπίζω να μην παρεξηγηθώ.
♦ Καλή επιτυχία στην Γιάννα Κουλουμπή.
♦ Έχει να αντιμετωπίσει την περίοδο αυτή μέχρι της εκλογές, όποτε έρθουν, δύσκολες καταστάσεις.
♦ Ταμάμ.
♦ Πριν κάποιες μέρες ήρθε ένα δελτίο τύπου από τη Βουλευτή…
♦ Ότι συναντήθηκε με την υπουργό Πολιτισμού.
♦ Μαζί με τον πρώην Δήμαρχο της Ιθάκης, Σπύρο Αρσένη.
♦ Ορέ Σπύρο τι κάνεις;
♦ Εξαφανίστηκες.
♦ Όπως γράφει το δελτίο, τέθηκαν αρκετά σημαντικά και ενδιαφέροντα θέματα.
♦ «Ένα απ’ αυτά ήταν η αναβίωση του Φεστιβάλ της Ιθάκης, θεσμός γνωστός στο πανελλήνιο για το πολιτιστικό έργο που προσέφερε επί 21 χρόνια, καθώς μέσα απ’ αυτόν αναδείχτηκαν προσωπικότητες με ιδιαίτερη πολιτιστική ταυτότητα που έπαιξαν και παίζουν ρόλο στον καλλιτεχνικό χώρο».
♦ Πω πω ρε παιδί μου, τι συγκίνηση.
♦ Τι λένε σε τέτοιες περιπτώσεις;
♦ Παλιά ξινά σταφύλια.
♦ Διπλή η συγκίνηση αφού η υπουργός θυμήθηκε ότι είχε λάβει μέρος σ’ αυτό το φεστιβάλ.
♦ Παράλληλα, συζητήθηκε το ζητούμενο για την ανάδειξη των αρχαιολογικών χώρων της Ιθάκης, όπως η περιοχή του Αγ. Αθανασίου και το Σπήλαιο των Νυμφών.
♦ Πόσα χρόνια το ακούω αυτό.
♦ Πόσοι αιώνες ακόμα θα περάσουν για να αναδειχθούν οι αρχαιολογικοί αυτοί χώροι.
♦ Καταραμένος αυτός ο νομός.
♦ Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τα αρχαία των νησιών μας. .
♦ Από την Κεφαλονιά στην Ιθάκη.
♦ Αδιαφορία.
♦ Μήπως θα πρέπει να αξιολογηθούν διαφορετικά;
♦ Τέλος πάντων ας μην ανακατεύομαι εκεί που δεν κατέχω καλά το αντικείμενο.
♦ Είναι πολλά – τα χρόνια πολλά και ακόμα δεν έχουν αξιοποιηθεί.
♦ Όσο για το φεστιβάλ του Σπύρου Αρσένη.
♦ Όπως έγραψα, ορέ Σπύρο, πρόκειται για παλιά (όχι περσινά) ξινά σταφύλια.
♦ Αν έχεις στο μυαλό σου εκείνο το Φεστιβάλ.
♦ Πάει, τέλειωσε αυτό, χρειάζεται κάτι φρέσκο από …….φρέσκα μυαλά, αν θέλετε να δημιουργήσετε ένα νέο φεστιβάλ στην Ιθάκη.
♦ Το Φεστιβάλ εκείνο απλώς σε στυλ μουσειακό να το εκθέτης σε φωτο ή σε κάποια ταινία ή Video αν έχεις.
♦ Να βλέπουν οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι (ιστορία).
♦ Καινούργιες ιδέες Σπύρο Αρσένη.
♦ Φρέσκα πρόσωπα, με φρέσκες προτάσεις.
♦ Τα μάθατε τα νέα;
♦ Προκηρύσσεται ανοικτός διαγωνισμός για την ανάθεση του έργου «ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗΣ ΟΔΟΥ ΜΕ ΑΡ. 6 ΠΡΟΣ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ».
♦ Ναι ρε παιδιά θα φτιάξουν το δρόμο προς το Αεροδρόμιο.
♦ Αν γίνει ο διαγωνισμός.
♦ Τώρα, τι είδους φτιάξιμο θα γίνει με 130.000 ευρώ.
♦ Ποιος ξέρει.
♦ Μάλλον κλείσιμο στις λακκούβες θα πρόκειται.
♦ Όσο για τα σχέδια του δρόμου που θα βγαίνει στην Κρανιά, άσε.
♦ Έχουμε χρόνια μπροστά μας.
♦ Φιλαράκια, καλά να περάσετε σήμερα.
Θα κάνουμε στην άκρη, όσο μπορούμε, τα συναισθήματά μας για την σφαγή στη Γάζα. Δεν είναι εύκολο, έχουμε όμως οδηγό (αν θα ήταν δυνατόν να αξίζουμε κάτι τέτοιο!) μια παλαιστίνια μάνα, πριν πολλά χρόνια. Οι ισραηλινοί είχαν σκοτώσει έναν γυιό της, ύστερα έναν δεύτερο, κι ύστερα έναν τρίτο: ήταν όλοι τους αγωνιστές της αντίστασης. Κι εκείνη η γυναίκα, από πένθος σε πένθος, μόνιμα μέσα σε πένθος, έλεγε ότι «κι άλλους γυιούς αν είχα στον αγώνα θα τους έστελνα»…. Και κάτι ακόμα: Έχω στεγνώσει από δάκρυα. Δεν έχω άλλα. Δεν μπορώ να κλάψω άλλο… Μπορείτε να νοιώσετε τι σημαίνει το να «μην μπορείς να κλάψεις άλλο;»
Όποιοι καραγκιόζηδες νομίζουν ότι οι ινδιάνοι (οι άραβες στην παλαιστίνη είναι οι ινδιάνοι της μέσης Ανατολής) είναι ένα ελαττωματικό «φύλο», προορισμένο να εξαφανιστεί κάτω απ’ τις πρωτοκοσμικές (και ισραηλινές) ερπύστριες, ας συγκρατήσουν κάπου στην άκρη του μυαλού τους (κι όχι των μηχανημάτων τους) , σ’ αυτό που κάποτε λεγόταν «μνήμη» και προκαλούσε σύγκρυο (και όχι εγγραφή για gigabites…), ότι μία, δύο, εκατό, χιλιάδες μανάδες εκεί στεγνώνουν από δάκρυα· και συνεχίζουν. Δεν υπάρχουν περιθώρια για μελοδράματα σ’ αυτόν τον πόλεμο του αραβικού / παλαιστινιακού Δαβίδ εναντίον του ισραηλινού / πρωτοκοσμικού Γολιάθ. Όχι.
Παραμερίζουμε, λοιπόν, τα συναισθήματα για να πούμε κάτι που ας το σημειώσουν τόσο τα τσιράκια όσο και οι υπάλληλοι (στα μέρη μας) του Τελ Αβίβ – ξέρουμε ότι ασχολούνται μαζί μας…. Ας το κρατήσουν σαν κουβέντα μιας περιθωριακής ασταμάτητης μηχανής: αυτό το προκεχωρημένο φυλάκιο της «δύσης» στη μέση Ανατολή, το ισραηλινό κράτος, έχει ηττηθεί ήδη – κι ας παριστάνει ότι δεν το καταλαβαίνει. Το αν η ήττα θα οριστικοποιηθεί σε 5 ή σε 10 χρόνια, με 1000 ή με 100.000 δολοφονημένους παλαιστίνιους, είναι πολύ σημαντικό. Αλλά η ήττα είναι αναπόδραστη.
Μέσα σ’ αυτά τα δεδομένα (και σε όλο και μικρότερη σχέση με δαύτα) δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ότι το ψόφιο κουνάβι (δηλαδή το αμερικανικό βαθύ κράτος) και σύμμαχοί του (ισραήλ και σαουδικη αραβία) προωθούν προς ανακοίνωση ένα «σχέδιο για την επίλυση του παλαιστινιακού προβλήματος» που θα εκπλήξει τους πάντες. Σύσσωμο κοινό και κριτική! Αν και δεν έχουμε εντοπίσει ακόμα συγκεκριμένες πληροφορίες, το σχέδιο (σε στυλ take it or leave it!) “μυρίζει” ότι θα είναι χοντρικά τέτοιου είδους: φυσικά και φτιάχνεται παλαιστινιακό κράτος, το οποίο θα είναι δύο έως τρεις παλαιστίνιοι όρθιοι, στο ένα πόδι, περικυκλωμένοι από τον ισραηλινό στρατό. (Τα νεκροταφεία είναι εκτός “λύσης”…)
Ωραίο ακούγεται… Δύο ή τρία τετραγωνικά μέτρα μια χαρά κράτος είναι – στην εποχή του cyberspace, όπου νοικιάζεις όσα στρέμματα θες. Η απορία δεν είναι, βέβαια, το πόσο γέλιο θα πέσει όταν ανακοινωθεί το όποιο τέτοιας προέλευσης “σχέδιο” για την Παλαιστίνη. Αλλά το πως θα “σκάσουν” στη μέση Ανατολή τα κύματα που ήδη παράγονται στα υπόλοιπα σημεία της ενιαίας γραμμής αντιπαράθεσης: στην κορεατική χερσόνησο και στα πέριξ· και στο αφγανιστάν, όπου οι ταλιμπάν κατακτούν διαρκώς νέο έδαφος…
Ρήξη ΔΝΤ – Γερμανίας στο Washington Group: Αποχωρεί το Ταμείο;
Το ζήτημα του ελληνικού χρέους βρέθηκε, μεταξύ άλλων, στο επίκεντρο της συνεδρίασης του Washington Group, που πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα στις Βρυξέλλες, με τη συμμετοχή εκπροσώπων του ΔΝΤ, των ευρωπαϊκών θεσμών, της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας.
Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, σύμφωνα με τις πληροφορίες, διαπιστώθηκε η διαφορετική θέση του ΔΝΤ και του Βερολίνου επί του θέματος, με το δεύτερο να ζητάει τη δημιουργία ενός δεσμευτικού πλαισίου ώστε κάθε φορά που θα γίνεται περαιτέρω ελάφρυνση, αυτή να περνά από έγκριση συμπεριλαμβανομένου και του και γερμανικού κοινοβουλίου.
Ο Πολ Τόμσεν, που συμμετείχε στη συνεδρίαση, διαμήνυσε πως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από το Ταμείο, προειδοποιώντας πως θα πρέπει να υπάρξει μια τελική απόφαση μέχρι το επόμενο Eurogroup, ειδάλλως το Ταμείο δεν θα έχει πλέον το χρόνο να ενεργοποιήσει τη συμμετοχή του στο ελληνικό πρόγραμμα.
Καμία πίεση από Κομισιόν, αλλά στην κυβέρνηση το σκέφτονται για «180» στο Μακεδονικό.
Ιδιαιτέρως κρίσιμη θεωρείται η εβδομάδα που διανύουμε για το ζήτημα του ονοματολογικού της ΠΓΔΜ, με το ενδιαφέρον να επικεντρώνεται, όπως είναι φυσικό, στη συνάντηση Τσίπρα-Ζάεφ την προσεχή Πέμπτη στη Σόφια.
Στο κυβερνητικό επιτελείο τη δεδομένη στιγμή εστιάζουν το ενδιαφέρον στο περιεχόμενο των συζητήσεων για την εξεύρεση μιας κοινά αποδεκτής λύσης, με έμφαση στην αποδοχή εκ μέρους της σκοπιανής κυβέρνησης μιας ονομασίας erga omnes- για κάθε χρήση, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό.
Σε ό,τι έχει να κάνει με το ενδεχόμενο να ζητηθεί αυξημένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία 180 ψήφων, κυβερνητικά στελέχη παραδέχονται μιλώντας στο Tvxs.gr πως έχει πέσει στο τραπέζι ως σκέψη, χωρίς όμως να έχει ληφθεί κάποια απόφαση. Κι αυτό γιατί, όπως επισημαίνουν, μια τέτοια συζήτηση είναι πολύ πρώιμη, καθώς απόλυτη προτεραιότητα αποτελούν αυτή τη στιγμή οι λεπτομέρειες των διαπραγματεύσεων.
Σε κάθε περίπτωση, τα ίδια στελέχη ξεκαθαρίζουν πως εφόσον προκύψει θετική έκβαση στις συζητήσεις, όλες οι πολιτικές δυνάμεις θα κληθούν να καταθέσουν, υπεύθυνα και πέρα από μικροπολιτικές σκοπιμότητες, την άποψή τους, καθώς υπάρχει δέσμευση πως η όποια λύση θα έρθει προς συζήτηση στη Βουλή.
Την ίδια στιγμή, στελέχη του κυβερνητικού επιτελείου διαψεύδουν κατηγορηματικά πως υπάρχουν πιέσεις από τις Βρυξέλλες ή ευρωπαϊκές κυβερνήσεις με επίκεντρο τις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις. Σημειώνουν δε πως μπορεί να είναι φυσικό να υπάρχει έντονο διεθνές ενδιαφέρον ως προς την εξεύρεση λύσης σε ένα ζήτημα ιδιαίτερης γεωπολιτικής σημασίας, όμως κάτι τέτοιο δε συνεπάγεται σε καμιά περίπτωση στην απόπειρα παρέμβασης εκ μέρους οποιουδήποτε ευρωπαίου παράγοντα.
Βλέπεις αυτά που γίνονται στη Μέση Ανατολή και σκέφτεσαι να κάνεις εγγραφή στον Ρουβίκωνα
Πάει κι αυτή η …«Εξω-βύζιον»! Κατάντησε ένα σαχλό πανηγύρι και δεν θυμίζει τον…
παλιό, μεστό διαγωνισμό.
Γι αυτό, ας θυμηθούμε τι έγινε το 1976, τότε που η χώρα μας μετείχε για δεύτερη φορά και που η ΕΡΤ ήταν προπύργιο ποιότητας.
Η ανάθεση για την συμμετοχή έγινε ξαφνικά από τον Μάνο Χατζιδάκι, που ήταν τότε αφεντικό στην ΕΡΤ.
Όλα συνέβησαν μέσα σε ένα βράδυ, όταν ο Μάνος τηλεφώνησε στην Μαρίζα Κωχ και της είπε: «Πάρε ένα λαούτο και φύγε για τη Χάγη!» Ο Μάνος ήθελε το τραγούδι μέσα σε μια νύχτα, για να προλάβουν να κατοχυρώσουν την συμμετοχή της Ελλάδας στο διαγωνισμό.
Μαζί με τον Μάικ Ροζάκη, έγραψαν μέσα από το τηλέφωνο το τραγούδι «Παναγιά μου – Παναγιά μου» ένα μοιρολόι-καταγγελία για την τουρκική εισβολή και κατοχή στην Κύπρο. Όταν το περιεχόμενο του τραγουδιού έγινε γνωστό, οι Τούρκοι που ζούσαν μόνιμα στην Ολλανδία, έκαναν εκεί συγκέντρωση διαμαρτυρίας!
Στις 3 Απριλίου 1976, η Μαρίζα ,αγέρωχη και μαυροντυμένη, βγήκε στη σκηνή, ενώ την συμβούλευαν να μην το τολμήσει, αφού διέτρεχε άμεσο κίνδυνο η ζωή της.
Οι διοργανωτές, την πληροφόρησαν λίγα δευτερόλεπτα πριν εμφανιστεί, ότι κάπου υπήρχε ελεύθερος σκοπευτής με εντολή αν χρειαστεί να την πυροβολήσει.
Εκείνη, αγνοώντας τις απειλές πάτησε δυνατά στο σανίδι και ερμήνευσε το μοιρολόι που εξιστορούσε τις θηριωδίες των Τούρκων στην Κύπρο.
Η τουρκική τηλεόραση δεν μετέδωσε την ελληνική συμμετοχή και εκείνη την ώρα μετέδωσε πρόγραμμα με τον χορό της κοιλιάς!
Η Ελλάδα πήρε την 13η θέση το διαγωνισμό, συγκεντρώνοντας μόλις 20 βαθμούς, οι οκτώ εκ των οποίων ήταν από τη Γαλλία. Πέντε έδωσε Ιταλία, τέσσερις η Ισλανδία, δύο το Βέλγιο κι έναν η Πορτογαλία.
Η θέση, όμως, ήταν το τελευταίο που απασχολούσε τους συμμετέχοντες στην ελληνική αποστολή.
Κατά την επιστροφή τους στην πατρίδα, ο Μάνος Χατζιδάκις με επιστολή στον Τύπο ξεκαθάρισε:
«Διάβασα πολλές επικρίσεις εναντίον της Ραδιοφωνίας, για το ότι δεν εναρμονίστηκε με το επίπεδο της Eurovision και για το ότι δεν έγινε “δημοκρατικότερα” η επιλογή, ώστε “να πετύχουμε”. Πουθενά δε διάβασα τη μόνη, τη μία και τη σωστή άποψη. Ότι δε διαθέτουμε ηλίθιο τραγούδι και είμαστε μια χώρα που έχει τεράστια και αξιόλογη μουσική παράδοση.
Λάβαμε μέρος, διότι έπρεπε να δηλώσουμε παρουσία. Διαλέξαμε ένα τραγούδι
που μας ταιριάζει και δε μας έκαμε εκ των υστέρων να ντραπούμε. Αν πετυχαίναμε, ίσως να ντρεπόμουν, μια κι εγώ προσωπικά σαν υπεύθυνος, πρώτη φορά συνειδητοποίησα το επίπεδο του θορυβώδους αυτού διαγωνισμού».
…η απάντηση του μέγιστου Χατζιδάκι…
