Image Image Image Image Image Image Image Image Image Image

Kefalonia News | August 17, 2019

Scroll to top

Top

Βιώνουμε μια βαθμιαία απαξίωση του πολιτικού συστήματος…

Βιώνουμε μια βαθμιαία απαξίωση του πολιτικού συστήματος…
KefaloniaNews

Ξεκινάω με Αρκά, έτσι, για να δούμε τι θα σχεδιάζει τώρα. Μ’ αυτό το πλευρό να κοιμούνται.

 

Ο τρόμος του «γραφιά» μπροστά στο κομπιούτερ.

Έχεις να γράψεις τόσα, αλλά δεν μπορείς να ξεκινήσεις.

Κάτι σου μαγκώνει το χέρι και το μυαλό.

Πάμε λοιπόν κι ότι γίνει…

Η ερώτηση των ημερών: Και τώρα τι κάνουμε;

Για αρκετό καιρό θα σιχαινόμαστε τον ίδιο τον εαυτό μας.

Δεν αναφέρομαι για τους λάτρες της αποχής.

Αυτοί ήδη έχουν «φύγει».

Μιλάω γι αυτούς που έχουν φιλότιμο….

Ενδιαφέρονται πραγματικά για όλα όσα αφορούν τη δημόσια ζωή.

Όχι τους δημόσιους υπαλλήλους.

Μη με μπερδεύτε με την πιο κακομαθημένη φάρα του ελληνικού κράτους.

(Ευτυχώς, όχι όλοι).

Μιλάω για όσους ενδιαφέρονται για τα κοινά.

Όλο και λιγοστεύουν.

Ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες εκλογές.

Με την σιωπή των αμνών τι κάνουμε;

Βιώνουμε μια βαθμιαία απαξίωση του πολιτικού συστήματος….

Διάβαζα ένα μικρό αρθράκι του Πάνου Κολιοπάνου.

Σε λίγες γραμμές αποτυπώνει την Ελληνική πραγματικότητα…

Οδυνηρή δεν λέω, αλλά…..

Η ΒΑΘΜΙΑΙΑ ΑΠΑΞΙΩΣΗ του ελληνικού πολιτικού συστήματος κορυφώθηκε με την έναρξη της εποχής των μνημονίων, της εποχής των παγετώνων για την ελληνική κοινωνία. Μαζί του απαξιώθηκαν και τα εγχώρια ΜΜΕ, καθώς και οι υποτιθέμενοι λειτουργοί της ενημέρωσης. Η κρίση στον Τύπο αρχίσει πριν από το 2010, αλλά με τα μνημόνια πήρε διαστάσεις κατάρρευσης. Οι παραδοσιακοί ιδιοκτήτες ΜΜΕ (οχι άμοιροι ευθυνών) παραχώρησαν τη θέση τους σε ανθρώπους για τους οποίους ενημέρωση ήταν παρακολούθημα των προσωπικών τους επιδιώξεων. Και οι δημοσιογράφοι έγιναν οι «καφετζήδες» των παραγγελμάτων τους.
Η τελευταία συνέντευξη του πρωθυπουργού σε δύο θεωρούμενοι σοβαρούς δημοσιογράφους έδειξε με τον πιο οδυνηρό τρόπο το ανάγλυφο σημερινής εγχώριας δημοσιογραφία. Όταν οι ερωτήσεις που κάνεις σε εμφανίζουν ως τοποθετημένο (είσαι δεν είσαι), τότε η αξιοπιστία σου πάει περίπατο. Δεν είναι η σκληρότητα ή μη των ερωτήσεων, αλλά τα ζητήματα που βάζεις στον ερωτώμενο και αφορούν στη δράση του, για την οποία τον υποχρεώνεις να απολογηθεί. Όταν ( αναγορεύεις σε κορυφαία ζητήματα πρωτοσέλιδα του κίτρινου Τύπου, τι έχεις χάσει την μπάλα. Άντε γεια, που λένε και στα γήπεδα.

Από τη ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ

Αυτό το μικρό σημείωμα γράφτηκε πριν από τις εκλογές.

Παρουσιάζει όμως μια πραγματικότητα που θα ζούμε για πολλά χρόνια.

Έτσι, λοιπόν, έφυγε ο ΣΥΡΙΖΑ (αυτό δεν θέλατε;) και από δω και πέρα όλοι μας είμαστε υπεύθυνοι προς τα πού θα πάει η πολιτική ζωή με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Όλοι μας;

Δεν νομίζω….

Θα ήταν καλό να ρίξουν μια ματιά τι συνέβη τις λίγες αυτές μέρες που βρίσκεται ο Κυριάκος στην εξουσία.

Απόλυτος Άρχων στα δημόσια ΜΜΕ, στη Δικαιοσύνη στην Κοινωνία…..

Ιεροδιδάσκαλοι στα αυτοχρηματοδοτούμενα σχολεία….

Κοινωνική πρόνοια ελεημοσύνης των εχόντων και Ανάπτυξη με αρπαγή του Θησαυρού που κρύβεται στη Δημόσια Περιουσία με τη βοήθεια όλων αυτών των μηχανισμών που για χρόνια παρασιτούσε τη χώρα μέχρις διπλής χρεωκοπίας….

Ποιος δεν ξεσηκώνεται για όλ’ αυτά μέσα σε λίγες μέρες;

(Καρφί δεν μου καίγεται αν με πείτε ΣΥΡΙΖΑ).

Τα γεγονότα των λίγων αυτών ημερών σε ανατριχιάζουν….

Δεν χωρούν αμφισβητήσεις…

Ούτε την περιβόητη έκφραση: Λίγες μέρες είναι ακόμα. Αρχή είναι ακόμα.

Ήρθαν οι νοικοκυραίοι…..

Βρήκαν μυρωδιά τσιγάρου στο Μαξίμου…

Τσιγαρίλα και κλειδωμένες πόρτες βρήκε ο Μητσοτάκης …

Ο Μηταράκης βρήκε μπαίνοντας για πρώτη φορά στο υπουργικό του γραφείο, δυο φωλιές από κατσαρίδες!

(Το επίπεδο).

Αλλάζουμε ρότα…..

Τι να πεις για τις μαλακίες του ΣΥΡΙΖΑ.

Πάμε μόνο εδώ στο νησί μας.

Μια ματιά σε όσα (δεν) έκανε η Βουλευτής τόσα χρόνια …

Αναπόφευκτα σου έρχεται η έκφραση: «Καλά να πάθουν».

Ελάτε πάμε να θυμηθούμε μερικά.

Όχι με πολλές αναλύσεις.

Απλώς, αυτά που φαίνονται.

Που τα βλέπουμε καθημερινά μπροστά μας.

Πρώτο και καλύτερο το Νοσοκομείο.

Τι έχει γίνει εκεί ρε παιδιά.

Όταν ένα Νοσοκομείο, έξι χρόνια μετά τους σεισμούς βρίσκεται σ’ αυτά τα χάλια……

Με ρωγμές και γκρεμισμένα τα πάντα….

Όταν το Μουσείο ακόμα στο Υπουργείο Πολιτισμού ετοιμάζουν τη μελέτη έξι χρόνια (πάλι) μετά τους σεισμούς.

Όταν η Παλική ακόμα περιμένει τα ….λεφτά…

Όταν το Θέατρο του Ληξουριού, (καινούργια κατασκευή παρακαλώ), ακόμα δεν λειτουργεί και οι εργολάβοι κυκλοφορούν ελεύθεροι.

Όταν κοτζάμ νησί είναι έρμαιο και αφημένο στις ορέξεις του Δήμου, που κάνει ό,τι θέλει και όπως θέλει.

Όταν οι ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες κρέμονται από μια επιδότηση….

Αλίμονο αν τελειώσει (η επιδότηση).

Πάλι θα κάνουμε τον κύκλο από της Κυλλήνη, από τον απαίσιο δρόμο Πύργου – Πάτρα.

Το οδικό δίκτυο.

Κατεστραμμένο, προσπαθούν να μας ξεγελάσουν ρίχνοντας πίσσα σε κάποιες λακκούβες.

Πολλά άλλα θα μπορούσα να αναφέρω.

Τα οποία είναι (και) δικαιοδοσίας του Δήμου.

Έφτιαξε όμως την Πλατεία και τον παραλιακό δρόμο.

Υπάρχουν όμως τόσα που περιμένουν….

Ο Θαλασσόμυλος.

Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας.

Το Ναυτικό Μουσείο.

Πόσα άλλα θα μπορούσαμε να πούμε.

Και οι δυο έχασαν.

Ο Παρίσης και η Θεοπεφτάτου.

Πήραν τον δρόμο της ….επιστροφής μαζί.

Είναι τυχαίο;

Ο ένας ανήκει στη ΝΔ , η άλλη στο ΣΥΡΙΖΑ.

Τι τους ενώνει άραγε και χάσανε μαζί.

Ο εγκλωβισμός τους στην γραφειοκρατία, η ανικανότητα τους να αντιδράσουν, αλλά και το σπουδαιότερο έδειξαν μια αδιαφορία προκλητική.

Ποτέ δεν απολογήθηκαν.

Για τον τελευταίο συλλογισμό ίσως να μη συμφωνείτε.

Σκεφτείτε όμως κάποια γεγονότα.

Δεν είναι μόνο η «λαίλαπα», που σάρωσε και στο νησί μας η ΝΔ.

Υπάρχουν κι άλλα αίτια της αποτυχίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Απέτυχε αλλά …..νίκησε

Το 32% να μου το θυμίσετε μετά από λίγο καιρό.

Κι όμως το θεωρούν παγίδα το ποσοστό αυτό.

Τα πάντα φίλοι μου είναι ένας ….μύθος.

Για κάποια μεγάλα γεγονότα του παρελθόντος λένε ότι είναι μύθοι.

Τα «διόγκωσαν» κάποιοι για πολιτικούς και ιστορικούς λόγους.

Σε λίγα χρόνια θα μας λένε ότι δεν υπήρχαν σκάνδαλα….

Ότι όλα ήταν υπερβολές και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ποτέ δεν πρόδωσε τον Γεώργιο Παπανδρέου.

Ποια Δικτατορία θα σου λένε.

Υπερβολές ψέματα.

Ένα μικρό παράδειγμα …..σύγχρονο.

Θυμάστε το θόρυβο που ξεσήκωσαν οι δηλώσεις της κ. Δόμνας Μιχαηλίδου τη νέα υφυπουργό Εργασίας, για την «αγιοποίηση των αγώνων» κατά της δικτατορίας και τους «ψυχικά νοσούντες»…

«Ψυχικά νοσούντες» όσοι δεν ξεχνάμε….

Βγήκε ο Απόστολος Δοξιάδης (άρθρο στο protagon.gr), και ξεμπροστιάζει για μία ακόμη φορά τη μονταζιέρα του ΣΥΡΙΖΑ, όπως λέει.

(Που καταντήσαμε, πλήρης ξεπεσμός, ΜΜΕ της ΝΔ, ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ).

«Ποια Δόμνα, εγώ τα είπα, άνανδροι», δηλώνει ο Δοξιάδης.

Άντε τώρα, να βρεις άκρη με όλους αυτούς.

Το κορίτσι δεν είπε τίποτα.

(Είναι και όμορφη ρε γαμώτο, με φωτογένεια, οι όμορφες δεν κάνουν τέτοια λάθη, ωχ!!!!)

Έτσι, λοιπόν προχωράμε με βάρκα την ….τύφλα μας.

Και ρωτάω εγώ.

Γιατί δεν έβγαλαν ένα άλλο κόμμα;

Το ΚΚΕ, (εντάξει μη φωνάζετε).

Το ΚΙΝ.ΑΛΛ…

Γιατί δηλαδή δεν γυρνάνε οι ψηφοφόροι του πίσω;

(Ειπώθηκε κι αυτό).

Να γυρίσουν πίσω, για να κυβερνήσει πάλι το μεγάλο ΠΑΣΟΚ (τρομάρα τους).

Γιατί ορέ έβγαλαν τον Μητσοτάκη;

Όμορφος κόσμος ηθικός, τραπεζικά πλασμένος.

Θα ρωτάμε και θα ρωτάμε και απάντηση δεν πρόκειται να πάρουμε ποτέ.

Όπως απάντηση δεν δόθηκε ποτέ εδώ και 60 χρόνια που κυβερνούν οι δωσίλογοι και η δεξιά.

Αλίμονο, «Τον νόμο και την τάξη» θέλουν να φέρουν, λέει.

Λες και το μεγάλο πρόβλημα είναι αυτό.

Όπως είχε πει και ο αείμνηστος Χαρ. Φλωράκης, «ό,τι κατουράς στη θάλασσα, το βρίσκεις στο αλάτι…».

Και η θάλασσα είναι πάντα εκεί.

Οι καπεταναίοι αλλάζουν.

Μόνο που καμιά φορά … επιστρέφουν σοφότεροι!

Και ο νοών, νοείτω…

Φύγανε οι μαδούροι και ήρθαν οι γουαϊδούροι…

Είχαν χαθεί όλοι.

Ξαφνικά ο Θεόφιλος, ο Φόρτες και ο Παντελειός από «|Κεφαλονιά Νησί για όλους» άρχισαν να ενδιαφέρονται για τον κανονισμό εσωτερικής υπηρεσίας.

Τον Σεπτέμβρη τα νεότερα…

Όλοι ετοιμάζονται για την πρώτη εντύπωση.

Σε Αργοστόλι, Ληξούρι και Σάμη.

Ελπίζω να δημιουργήσουν καλό γραφείο ενημέρωσης των ΜΜΕ

Εκδηλώσεις επιπέδου τη βδομάδα που πέρασε.

Πάνος Βαρδάκος….

Χορωδίες υπέροχες.

Παράλληλα τιμήσαμε την Ελένη Βαλλιάνου στις Κεραμειές στο μνημείο που έχουν εκεί.

Αλλά….

Μνημείο.

Είμαστε μίζεροι εμείς οι Κεφαλλήνες.

Ενώ είμαστε κουβαρντάδες απλόχεροι πολλές φορές.

Άλλες φορές δείχνουμε την μιζέρια μας και την κακομοιριά μας.

Κοιτάξτε το μνημείο της Ελένης Βαλλιάνου πως το άφησαν από την πίσω μεριά.

Τι να πεις τώρα.

Θεατρικό Εργαστήρι Σύγχρονης Τέχνης.

Μας αιφνιδίασε πάλι ο Βαρδάκος με την επιλογή του έργου του Εντουάρντο Ντε Φίλιππο.

Αν δεν έγραφε κατατοπιστικό σημείωμα στο πρόγραμμα, αμφιβάλω αν θα καταλάβαιναν οι περισσότεροι τι ήθελε να πει το έργο αυτό.

Ερμηνείες θαλεγα πρωτόγνωρες για τους συντελεστές του έργου.

Απογειώθηκαν η Χριστίνα Μαγουλά και η Άλκηστη Κατσούνη.

 

Θαλεγα, μέσα στο πνεύμα του έργου.

Οι υπόλοιποι έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους.

Ιδιαίτερα ο Νεόφυτος και ο Σπύρος Ζαπάντης.

Για να γκρινιάξω εδώ λίγο.

Ο Σπύρος είναι Πρόεδρος του Ερασιτεχνικού Θεάτρου.

Η παρουσία του στο Θεατρικό Εργαστήρι, το ερμηνεύουμε οι περισσότεροι ότι το ΕΘΚ δεν λειτουργεί.

Διάλυσε;

Τα μέλη του το εγκατέλειψαν;

Ποιος μπορεί να βοηθήσει, σας παρακαλώ;

Να μας εξηγήσει γιατί ο πρόεδρος του ΕΘΚ συνεργάστηκε με το Εργαστήρι;

Τι σηματοδοτεί αυτό;

Τέλος πάντων …. πέστε κάτι ρε γαμωτό, γιατί θα τρελαθώ.

Στη συνάντηση των Χορωδιών είχαμε δυο εκπλήξεις

Η αλλαγή μαέστρου στην Γυναικεία Χορωδία της ΚΕΔΗΚΕ.

(Πάει ο Μουρελάτος).

Γι αυτό και η Γυναικεία χορωδία συνεργάστηκε μετά από πολλά χρόνια με την Χορωδία Αργοστολίου.

Αλλά, η έκπληξη, τουλάχιστον εγώ δεν το έχω ξαναδεί,.

Χορωδοί να χορεύουν.

Ακριβώς δεν μπορείς να πεις, αλλά κάνουν κάποιες ….γυμναστικές ασκήσεις.

Το κομμάτι που ερμήνευσαν με χορευτικές κινήσεις ήταν το Bonse: Παραδοσιακό από την Ζάμπια και το Puttin on the Ritz: Μουσικοί – στίχοι Irving Berlin.

Ήταν κάτι το διαφορετικό, όπως και να το κάνουμε.

Φίλοι μου, ήμουν κάπως …..άγριος σήμερα.

Ελπίζω να μην με παρεξηγήσετε.

Αλλά, αν σταματήσουμε να αντιδράμε σε όσα συμβαίνουν είμαστε άξιοι της τύχης μας.

Να δείτε τι μας έχουν για μετά.

Καλή βδομάδα σας εύχομαι.

Κανονικά στη μέρα μας.

Εξάλλου όπως λένε ήρθε η …κανονικότητα τους.

Γεια σας.

Απ’ τον θησαυρό του χιλιανού στούντιο la Makinita: η Liniker και οι Caramelows. Από βραζιλία μεριά. Μαύρη trans η Liniker Barros, γεννημένη στην Araraguara κοντά στο Sao Paolo, έφτιαξε τους Caramelows το 2015. Για την φασιστοχριστιανοκαραβανοδιοικούμενη βραζιλία η απήχηση της Liniker είναι μια πρόκληση· κι όχι μόνο μουσική, παρότι η μπάντα δεν γράφει πολιτικά τραγούδια.

Καλή βδομάδα – οπουδήποτε.

Έστω κι ένα μπάνιο σε κάποια παραλία, είναι καλοκαίρι ηλίθιε. 

Τι σας θυμίζει αυτό το video; Ελάτε, μην κρύβεστε!!! Σε πολλούς δεν λένε πολλά πράγματα αυτές οι σκηνές, αλλά καλά θα κάνουν να μάθουν. Μια ολόκληρη εποχή……